در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم
عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم
با عقل آب عشق به یک جوی نمی رود
بیچاره من که ساخته از آب و آتشم
دیشب سرم به بالش و ناز و وصال و باز
صبح است و سیل و اشک به خون شسته بالشم
پروانه را شکایتی ز جور شمع نیست
عمریست که در هوای عشق تو می سوزم و خوشم
خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست
شاهد شو ای شرار محبتم که بی غشم
باور مکن که طعنه ی طوفان روزگار
جز در هوای زلف تو دارد مشوشم
سروی شدم به دولت آزادگی که سر
با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم
دارم چو شمع سر غمش بر سر زبان
لب می گزد چو غنچه ی خندان که خامشم
هر شب چو آفتاب به بالین من بتاب
تو ای آفتاب دلکش و ماه پری وشم
لب بر لبم بنه بنوازش دمی چو نی
تا بشنوی نوای غزل های سرکشم
ساز صبا به ناله شبی گفت شهریار
این کار توست من همه جور توکشم
استاد شهریار
سلام اي آشناي قلب عاشق/داره بي تو هدر ميره دقايق
نفس بي تو نمي خواد زنده باشه/اميد ديدن تو ميگه باشه
سلام مهربانترين مهربانم بر من خورده مگير اگر بي تو هنوز اميد حيات دارم،آخر اي عاشق ترين هنوز رفتنت را باورم نيست، هنوز گمان دارم كه هستي در كنارم و دوستم داري.
گفتند: اگر دوستت داشت تنهايي را به تو هديه نمي كرد، گفتم: گاهي و فقط گاهي تنهايي و جدايي نشان عشقي بزرگ است.
گفتند: دل به عشقي دگر ده ، گفتم: دل، مگر دلي هم مانده كه به ديگري دهمش.
نازنين اينها همه قطره اي از درياي عشق و علاقه من به شماست كه به واسطه آن استوار در مقابل تمام آنهايي كه عاشق را نمي فهمند ايستاده ام.
تا لحظه اي كه جان در بدن حيات مرا نويد مي دهد دعا به جان شما، پايبندي به اعتقادات خود و درست كاري ،سه درس اصلي كه از شما آموختم را به رخ جهانيان مي كشم تا بگويم در عصر آهن و فولاد عاشق هنوز بهترين است.
"امروز دوستت دارم و فقط همين امروز"
امروز،همان امروز ديروز و همان امروز امروز و همان امروز فردا
پس امروز دوستت دارم و فقط همين امروز
ديروز دوستت نداشتم و فردا هم دوستت ندارم
پس امروز دوستت دارم و فقط همين امروز
امروز ديروز،انگار همين امروز بود كه مي گفتمت:
امروز دوستت دارم و فقط همين امروز
امروز فردا هم اگر جان در برم بود باز خواهم گفتمت:
امروز دوستت دارم و فقط همين امروز
واگر جان در كفم بودوصيت مي كنم بر سنگ مزارم چنين حك كنيد كه:
امروز دوستت دارم و فقط همين امروز
تمام اينها بهانه اي بود كه بتوانم هر روز به شما بگويم:
"تو را دوستت دارم و فقط تو را دوست دارم"
منصور (بهار 1387)
هر چه کردم نشوم از تو جدا بدتر شد
از دل ما نرود مهر و وفا بدتر شد
مثلا خواستم این بار موقر باشم
و به جای تو بگویم که شما بدتر شد
این متانت به دل سنگ تو تاثیر نکرد
بلکه بر عکس فقط رابطه ها بدتر شد
آسمان وقت قرار من و تو ابری بود
تازه با رفتن تو وضع هوا بدتر شد
چاره دارو و دوا نیست که حال بد من
بی تو با خوردن دارو و دوا بدتر شد
روی فرش دل من جوهری از عشق تو ریخت
آمدم پاک کنم عشق تو را بدتر شد
شاعر:؟
ديـــــروز گـفته بودم بر عشق مبتلايم
ديروز گفته بـودم اي عشق كن رهايم
امــروز بــــاز گــويم اما به لحن ديگر
اي عشق با تو هســتم هرگز مكن رهايم
تنها دل است شاهــــد در كنج سينه من
لبريز گشته عشـــــقم هرگز مكن رهايم
تنها اميد مانـــــدن در زندگي تو هستي
صادق بگويم اي عشق هرگز مكن رهايم
آن روزها كه رفـــتي من مرده بودم اما
حالا كه آمــدي عشق هرگز مكن رهايم
مست حـــلاوت تو گشت است سينه من
از طعم ايـن زمـــــانه شادم دگر رهايم
روز و شبــــم يكي شد از رنگ چشمان تو
شادم كه از خيـــــــال و دنياي تو رهايم
روز و شبم تلاش اســــت تا زندگي بسازم
تنها اميد هستي اي عشق هرگز مكن رهايم
قلبم به تـــــو فـرسـتد روزي هزار پيغام
تا بشنوي نوايـــــــش هرگز مكن رهايم
بودي كنـارم امــــــا حكم نفس نبودي
حــال اي نفسهاي من هرگز مكن رهايم
كعـــبه عشقم هستي،مست وصالت هستم
هر لحظه در طوافــم هرگز مكن رهايم
تـــو آن گمگشتـــه بودي در دل من
كــــه پيدا گشته اي،ديگر مكن رهايم
به ياد روزهاي بي وفايــــــي،به اميد وصال و آشنايي
كنم متنم تمام اي آشنايم،تو اي عشق هرگز مكن رهايم
(شعر:منصور(پائیز۱۳۸۴
طبع شعر و علاقه زياد وي به ادبيات كهن ايران زمين از همان روزگار كودكي نمو داشت تا حدي كه در دوره ابتدائي چنان با آب و تاب از معشوقه اي مي گفت كه گويي در عشق بازي از صدها فرهاد و مجنون پيشي گرفته. وي هميشه در پي گمشده اي بود كه ادعا مي كرد نيمي از اوست و مرغ عشق روزي بر بام او نشست و شيفته دختري شد در شهر شهره زيبايي بود. روزگاران به خوبي مي گذشت و عشق الهي وي چنان در او تاثير نهاده بود آرام و قرار از كف روبوده و حتي خواب شب از چشم گرفته. او عشق زميني خود را راه رسيدن به كمالي آسماني مي دانست و اعتقاداتي خواص داشت تا حدي كه او را از مردم ديگر جدا مي ساخت. تا اينكه از غم هجر و دوري معشوقه اش تاب نكرد و حرف دل به پدر گفت و اين باب جدايي وي از معشوقه اش شود...
خدا را شاكرم كه مرا در راه عشق ثابت قدم گماشته و به اميد آنكه توفيقي حاصل گردد تا اين ثابت قدمي پايدار و واصل من و مرگ شود.
منصور 20/12/1386
افراد آنلاين :
بازديدهاي دوستان:
تماس با من
دست نوشته های منصور
مجموعه اشعار(منصور)
تمام پيوندها
هفته چهارم اسفند 1386
هفته دوم آذر 1386